" ساز دهنی"

گیرم تا بیای چادر چاق چول کنی حست بپره

گیرم دلت صدا نخواد 

اما گوشای بی هدفونت پر بشه از صدای ترمزهای مردونه تخت خوابهای سیار

گیرم دلت بخواد وقتی تا ته پیاده روی بی سرو ته میری طعم ابسولوت بین دست و لبات بره و بیاد

اما فقط قوطی سبز ٪۰.۰ تو دستت باشه

گیرم دلت بخواد وقتی چار زانو نشستی رو یه نیمکت سرد گوش بدی به خیسی گونه هات

اما بشی مرکز دایره ای که یه کله با مدل موی آناناسی حول محورت دوران میکنه

گیرم دلت بخواد.... اما کی به دل تو کار داره؟!

..

دایره ریزه جدیدم با چشمای استاد عربیم سته

وقتی با چشمای سبزش زل میزنه بهم که: تو خیلی باهوشی!!

من یاد سبزی قرص خوابم می افتم

تو مثل یه تابلو بن بستی وسط لاین سرعت اتوبان خلوت صبح جمعه

عزیزم توام تموم  شدی. 

عزیزم اینم رسید به پ واو چ

..

یه عالمه نوشته دارم با یه عالمه بی حوصلگی

..

قطع و وصل شد قطع و وصل شد قطع و وصل شد قطع و وصل شد قطع شد وصل نشد.

..

سازم ناکوکه.

برمیگردم با فلوتم

پاهام روی سیاهی آسفالتها

پوستم زیر نارنجی نور چراغها

گوشم پر از نت های پرایزنر

و نگاهم که تاب میخوره  از روی رنگ ماشینها

به روی دهن صاحب ماشینها که مثل دهن ماهی باز و بسته میشن

تنهایی راه میرم

 و با ولع هوای خنک و سبز رو تو ریه هام میکشم

...

به ساعت من وقت دیوونگیمه

متاسفم اما باید پل هارو خراب کنم و طنابهارو قطع

چراشو نپرس .

بوق ممتد قطعییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییی